Wednesday, October 31, 2007

«Τακ-τακ» κτυπώ το πεζοδρόμιο με το ραβδί μου



Χθες το βράδυ είχα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Μιλούσα στο Skype... Ok αυτό από μόνο του δεν είναι και τόσο συναρπαστική εμπειρία. Αυτό που την έκανε συναρπαστική ήταν ότι στην άλλη άκρη της γραμμής είχα την φίλη μου την Ε. η οποία είναι εκ γενετής τυφλή. Χρησιμοιποιεί λοιπόν το Skype και αρκετά ακόμα προγράμματα τα οποία έχουν software για τυφλούς. Μία ειδική κατηγορία software αρκετά πολύπλοκου που όμως κάνει αυτά που φαίνονται σε εμάς εύκολα και δεδομένα, εφικτά για εκείνους. To internet λοιπόν, ήταν μία αρκετά πικρή ιστορία για τους τυφλούς (τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο) αλλά πλέον υπάρχει πρόσβαση σε αρκετά online προγράμματα.

Την Ε. τη γνώρισα όταν ήμουν φοιτήτρια και είναι από τα λίγα άτομα που εκτιμώ και θαυμάζω ΤΟΣΟ πολύ. Και πάνω απ'όλα... είναι από τα λίγα άτομα που γνωρίζω και αντιμετωπίζουν τη ζωή τόσο θετικά.


- Πώς είναι τα χρώματα;
- Τι εννοείς;
- Πώς είναι ρε παιδί μου; Εγώ για παράδειγμα έχω κάνει την εξής σύνδεση στο μυαλό μου. Μαύρο=καταθλιπτικό, Άσπρο=θετικό, Γαλάζιο=καλό, Κόκκινο=κακό...
- Γιατί κακό το Κόκκινο;
- Εεεεε δεν ξέρω. Δεν ξέρω πως είναι τα χρώματα. Μάλλον τα αντιλαμβάνομαι έτσι από βιβλία που διαβάζω και από αυτά που ακούω από τους γύρω μου.


- Έψαξα στη βιβλιοθήκη με Braille για βιβλία αυτού του Tolkien που μου 'χεις πάρει τ'αυτιά αλλά δεν έχει τίποτα. Άσε που όποιον έχω ρωτήσει δεν τον ξέρει.
- Είναι αστοιχείωτοι γι'αυτό. Θα ψάξω κι εγώ μήπως και βρω τίποτα.
...
...
...
- Τι είναι αυτό;
- Λέγεται audio book. Είναι βιβλία σε κασσέτα και CD.
- Αααααα αυτό μου θυμίζει τις θεατρικές παραστάσεις που μας ηχογραφούσαν σε κασσέτες στη σχολή τυφλών.


- Καλησπέρα. Ήρθα για καφεδάκι.
- Πάνω στην ώρα που έφτιαχνα και για 'μένα. Έλα μέσα.
- Μέσα στα σκοτάδια φτιάχνεις καφέ;
- Είμαι τυφλή παιδάκι μου τι να το κάνω το φως;
- Right... Κι εγώ ηλίθια.



- Πήγε 5 η ώρα...
- Ε; Πού το κατάλαβες;
- Κοίταξα το ρολόι μου...



- Με τσαντίζει όταν ο κόσμος με ρωτάει πως αντιλαμβάνομαι το ένα και το άλλο.
- Γιατί; Αφού μαζί τα συζητάμε συνέχεια;
- Καταρχάς με σένα είναι διαφορετικά, είσαι φίλη μου. Επιπλέον, τώρα που το σκέφτομαι δεν με έχεις ρωτήσει για κάτι τέτοιο ποτέ. Εγώ άρχισα και σε ρωτάω συνέχεια για διάφορα.
- Οκ έχω κι εγώ μία απορία.
- Shoot.
- Μπορείς να "δεις" κάποιον αν ψηλαφίσεις το πρόσωπό του; Όπως κάνουν στις ταινίες.
- Όχι. Καταλαβαίνεις κάποια πράγματα αλλά δεν τον "βλέπεις". Δεν ξέρεις πως είναι.


- Τελικά την είχα παρεξηγήσει τη rock μουσική. Είναι πολύ ωραία.
- Σου άρεσε η κασσέτα που σου έγραψα;
- Ναι και έκλαψα πολύ...
- Γιατί;
- Γιατί το "When a Blind Man Cries" μίλησε στην ψυχή μου.



Wednesday, October 24, 2007

Fast and "furious"


Η ζωή είναι όλο εκπλήξεις. Και οι ελληνικοί δρόμοι ακόμη περισσότερες...

Ξύπνησα κι εγώ το πρωί περιχαρής να πάω στη δουλειά, έχοντας ξεχάσει το χάλι που επικρατεί. Και όχι δεν μιλάω για την κίνηση, αλλά για το attitude που έχουν όλοι με το που πιάνουν το τιμόνι στα χέρια τους.

Να, όπως αυτή η κοπελίτσα το πρωί που αποφάσισε να περάσει 3 ρεύματα στην Ποσειδώνος με τη μία, χωρίς φλας και χωρίς να κοιτάει κανένα καθρέφτη με αποτέλεσμα να φτάσει ακριβώς δίπλα μου και παρόλα αυτά να συνεχίζει για το ρεύμα που ήμουν -με υπερβολική κιόλας- ταχύτητα. Τι να κάνω κι εγώ πλακώθηκα στα φρένα και στις κόρνες (παρ'όλο που δεν τις συμπαθώ καθόλου και προσπαθώ να τις αποφεύγω όσο μπορώ) και μόνο τότε πήρε μπρος η κοπελίτσα της ιστορίας μας για να κόψει ταχύτητα και να μαζευτεί πίσω στο ρεύμα της.

Και δώστου μετά να μου κάνει νοήματα ζητώντας μου συγγνώμη και να πιάνει το κεφάλι της για το τι πήγε να πάθει πρωί πρωί και άλλα τέτοια "ωραία". Ε μα κοπέλα μου γλυκιά δεν θα το πάθαινες μόνο εσύ όμως. Θα έπερνες σβάρνα και κάποιον άλλο κακομοίρη που πήγαινε κανονικά και δεν έφταιγε σε τίποτα.

Πάντως, πέραν του άνωθεν σκηνικού, δεν μπορώ να καταλάβω γενικότερα τη συμπεριφορά του νεοέλληνα στο τιμόνι. Χαμός στους δρόμους κάθε μέρα. Κόρνες, τσαντίλες, τσαμπουκάδες, σφήνες... Έλεος ρε παιδιά! Λες και όλοι ξυπνάνε κάθε πρωί και κατεβάζουν 5-6 LSD και βλέπουν παντού πράσινους δράκους. Βάλτε λίγη μουσικούλα και χαλαρώστε. Ξέρω υπάρχει απίστευτη κίνηση κάθε μέρα κ.τ.λ. κ.τ.λ. κ.τ.λ. αλλά σα να μου φαίνεται ότι οι περισσότεροι σηκώνονται το πρωί και ψάχνονται για καβγάδες.

Άσε που όλοι νομίζουν ότι τα φλας και τα αλάρμ είναι διακοσμητικά φωτάκια που τα ανάβουμε μόνο Πάσχα και Χριστούγεννα. Αντ'αυτού, ανάβουν όλοι σα γύφτικα σκεπάρνια τα φώτα ομίχλης και λαμποκοπάνε μέσα στη νύχτα. Εκτός του ότι λαμποκοπάνε όμως, να ξέρεις "φίλε" οδηγέ ότι τυφλώνουν και τον απέναντι, καθότι αυτά τα φωτάκια ειναι για την ομίχλη. Για ποιά; Για την ο μ ί χ λ η... Άϊντε γιατί παίρνουμε σβάρνα και ανάβουμε ότι να ΄ναι και αυτά που είναι λειτουργικά και επιβάλλεται, δεν τα ανάβουμε. Πρέπει να έχεις "το κληρονομικό χάρισμα" για να καταλάβεις αν ο άλλος θέλει να στρίψει κάπου ή να κάνει μία στάση που όλως τυχαίως θα είναι και ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ του δρόμου. Με κλασικό attitude "άντρα θέλω, τώρα τον θέλω", παρατάνε το αμάξι όπου να 'ναι αρκεί να κάνουν τη δουλίτσα τους.

Τέλος πάντων, ελπίζω η νεότερη γενιά (εμείς δηλαδή) να ξεπεράσουμε τα κόμπλεξ και τη δίχως παιδεία στάση των παλαιότερων και να αρχίσουμε σιγά σιγά να καλυτερεύουμε την κατάσταση στις λεοφώρους, τους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τη συμπεριφορά πίσω από το τιμόνι.


Friday, October 19, 2007

Μία εποικοδομιτική ημέρα στη δουλειά...


...ή αλλιώς "Πως βγαίνουν τα σίριαλ".


Λοιπόοοοοοον... Έχω στήσει το routerάκι μου. Έχω πάρει backups και έχω τελειώσει και με το 3D Logic παιχνιδάκι με τον κύβο...

Χμμμμμ... Τι να κάνω τώρα;

...
...
...

Το msn είναι εδώ και σας αγαπάει:


Eledrin: pes tpt de

Eledrin: ade

Moursoula:
ti na pw...

Moursoula:
peinasa...

Eledrin:
vrwmo-bakaniara

Moursoula:
min me koroideveis emena giati aaaaaaaaaa

Eledrin:
me apeileis?????

Eledrin:
8a se tsakisw!

Moursoula:
e nai loipon!

Eledrin:
8a sou kanw karateka

Moursoula:
i aaaaaaaaaa

Eledrin:
skasmos

Eledrin:
mhn epivaryneis th 8esh sou

Moursoula:
skasmos kai skase

Moursoula:
kai vgale kai to skasmo

Eledrin:
Xouanita sto exw ksanapei!! ws edw htan! den 8a kanw pisw pleon

Moursoula:
ma Jose Fernandez...lypisou me ...sygxwra me sou lewwwwwwwww

Moursoula:
klaps klaps

Eledrin:
+fap+ (xastouki)

Moursoula:
aaaaaaaaaaaaaaaaa

Eledrin:
oxi! den se sygxwrw!

Moursoula:
(sfadazw)

Eledrin:
na fygeis brosta apo ta matia mou axreia!

Moursoula:
ma se parakalw....den ithela na paw me ton Maria Jose De la Piasta mas kai Kouna ta

Moursoula:
mhhhhhhhhhhhhhhh

Eledrin:
(exw gyrisei thn plath mou)

Eledrin:
(se agnow Xouanita)

Moursoula:
tha kanw oti theliseis Jose Fernandez.....

Eledrin:
pare mou mia pipa!

Moursoula:
na kopseis to tsigaro????

Eledrin: 8a kopsw kai to tsigaro ama mou pareis

Moursoula:
xereis pws.....egw....den ta katafernw....eimai avgalti se afta Jose Fernandez.....

Moursoula:
min me anagazeis...

Moursoula:
mi....

Moursoula:
ma ....mhhhhhhhh

Eledrin:
pou ta poulas ayta mwrh kaltsa kseganwth! egw de se mazeya apo ta pezodromia? e??????

Eledrin:
+fap+ (fapa)

Moursoula:
aaaaaaaaaahhhhhhh stamata piaaaaaaa

Moursoula:
akarde....

Moursoula:
omws twra tha deisssssssss

Moursoula:
mpaaaaaaaaaaaaaaaammmmmmmmm

Moursoula:
(pistolidi)

Moursoula:
psofises..e?

Eledrin:
(exw aleksisfairo)

Moursoula:
den mas xezeis

Eledrin:
(shkwnomai panw kai se petaw apo to para8yro)

Moursoula:
psofa na teleiwnoume


To be continued...

Monday, October 8, 2007

Long live Triumph!

God I love this dog...

"Star Wars Premiere"




"Bon Jovi"




May the force be with you... FOR ME TO POOP ON!!!!

Tuesday, October 2, 2007

Give us a smile love :-)


Smilies... ή αλλιώς emoticons.

Όλοι τα χρησιμοποιούμε καθημερινά πλέον. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνουν. Ξέρουμε όμως πως μας προέκυψαν; Ε; Ε; Ξέρουμε από που κι ως που τα έχουν κοτσάρει όλοι παντού; Γράφουμε mails, κάνουμε chat, παίζουμε online MMOs και παντού θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της ηλεκτρονικής επικοινωνίας μας. Μέχρι και οι messengers απανταχού, έχουν σαν δέλεαρ την ποικιλία από χαζοχαρούμενα προσωπάκια που κάνουν διάφορες γκριμάτσες. Πώς ξεκίνησαν όμως όλα αυτά; Και γιατί;

Βρισκόμαστε λοιπόν κάπου στις αρχές του '80 όπου η κοινότητα Πληροφορικής του Carnegie Mellon χρησιμοποιούσε τον προκάτοχο των σημερινών newsgroups (τα λεγόμενα online bulletin boards) για διάφορες ανακοινώσεις και on-line συζητήσεις. Και επειδή είναι στη φύση του ανθρώπινου είδους να δρα και να αντιδρά χειρότερα και από χιμπατζήδες, άρχισε να γίνεται ο χαμός ο ίδιος από παρεξηγήσεις και flames.

Γιατί;

Μα γιατί κάποιος θα έγραφε ένα χιουμοριστικό post, κάποιος άλλος δεν θα "έπιανε" το αστείο και πάει λέγοντας...

Humans... Pfffff....

Άρχισαν να γίνονται διάφορες προτάσεις ως προς το τι θα έπρεπε να γίνει, ειπώθηκαν πολλά και διάφορα. Συσκέψεις επί συσκέψεων για να μπορέσει να λυθεί το θέμα. Μεγάλο πρόβλημα της εποχής λέμε. Άκου να δεις φίλε μου... Λες και δεν μπορούσαν να κοτσάρουν δίπλα από το αστειάκι τους μία παρένθεση και να πουν "μη με παίρνεις στα σοβαρά!" / "αστειάκι" / "εδώ γελάτε" κτλ κτλ

Αρχικά λοιπόν κάποιος πρότεινε να χρησιμοποιήσουν το χαρακτήρα (*) στο subject του post, σε άλλον άρεσε περισσότερο ο χαρακτήρας (%). Κάποιος άλλος είπε να βάζουν (*) για τα "καλά αστεία", (%) για τα "χάλια αστεία" και (*%) για το mix... (μήπως να βάλουμε και γαρνιτούρα από πάνω λέω εγώ;;;;;)

Έπειτα είχαμε και τους "εμπνευσμένους". Ένας πρότεινε το (&) γιατί λέει ήταν το πιό αστείο σύμβολο στο πληκτρολόγιο και επιπλέον έμοιαζε με έναν χοντρούλη κύριο που γελούσε, ενώ αλλός προτίμησε το ( {#} ) γιατί έμοιαζε με χείλια και δόντια ανάμεσά τους (ο πρώτος μάλλον έπερνε πολλά ναρκωτικά και ο δεύτερος ακόμα περισσότερα...)

Ο καθένας με το μακρύ και το κοντό του όπως καταλαβένετε (έλεος δηλαδή....), μέχρι τη στιγμή που αποφασίζει να κάνει την πρότασή του πάνω στο φλέγον θέμα ο γλυκύτατος κυριούλης Scott Fahlman :

19-Sep-82 11:44 Scott E Fahlman :-) From: Scott E Fahlman I propose that the following character sequence for joke markers: :-) Read it sideways. Actually, it is probably more economical to mark things that are NOT jokes, given current trends. For this, use :-(

The rest is history...

Μετά από αυτό άρχισαν να ξεπροβάλλουν από παντού διάφορες παραλλαγές και μέχρι και σήμερα ανακαλύπτουμε καινούργιες. Μετά από αυτό η online επικοινωνία απέκτησε τη δική της ιστορία και το δικό της lore.



Μη μου μπερδέψετε τώρα τα "smilies" με το "smiley face", εντάξει; Το "smiley face" είναι για ανάλυση σε άλλο blog, καθότι είμαστε και computer geeks εδώ και δε μασάμε από τέτοια! :P