
Χθες το βράδυ είχα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Μιλούσα στο Skype... Ok αυτό από μόνο του δεν είναι και τόσο συναρπαστική εμπειρία. Αυτό που την έκανε συναρπαστική ήταν ότι στην άλλη άκρη της γραμμής είχα την φίλη μου την Ε. η οποία είναι εκ γενετής τυφλή. Χρησιμοιποιεί λοιπόν το Skype και αρκετά ακόμα προγράμματα τα οποία έχουν software για τυφλούς. Μία ειδική κατηγορία software αρκετά πολύπλοκου που όμως κάνει αυτά που φαίνονται σε εμάς εύκολα και δεδομένα, εφικτά για εκείνους. To internet λοιπόν, ήταν μία αρκετά πικρή ιστορία για τους τυφλούς (τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο) αλλά πλέον υπάρχει πρόσβαση σε αρκετά online προγράμματα.
Την Ε. τη γνώρισα όταν ήμουν φοιτήτρια και είναι από τα λίγα άτομα που εκτιμώ και θαυμάζω ΤΟΣΟ πολύ. Και πάνω απ'όλα... είναι από τα λίγα άτομα που γνωρίζω και αντιμετωπίζουν τη ζωή τόσο θετικά.
Την Ε. τη γνώρισα όταν ήμουν φοιτήτρια και είναι από τα λίγα άτομα που εκτιμώ και θαυμάζω ΤΟΣΟ πολύ. Και πάνω απ'όλα... είναι από τα λίγα άτομα που γνωρίζω και αντιμετωπίζουν τη ζωή τόσο θετικά.
- Πώς είναι τα χρώματα;
- Τι εννοείς;
- Πώς είναι ρε παιδί μου; Εγώ για παράδειγμα έχω κάνει την εξής σύνδεση στο μυαλό μου. Μαύρο=καταθλιπτικό, Άσπρο=θετικό, Γαλάζιο=καλό, Κόκκινο=κακό...
- Γιατί κακό το Κόκκινο;
- Εεεεε δεν ξέρω. Δεν ξέρω πως είναι τα χρώματα. Μάλλον τα αντιλαμβάνομαι έτσι από βιβλία που διαβάζω και από αυτά που ακούω από τους γύρω μου.
- Έψαξα στη βιβλιοθήκη με Braille για βιβλία αυτού του Tolkien που μου 'χεις πάρει τ'αυτιά αλλά δεν έχει τίποτα. Άσε που όποιον έχω ρωτήσει δεν τον ξέρει.
- Είναι αστοιχείωτοι γι'αυτό. Θα ψάξω κι εγώ μήπως και βρω τίποτα.
...
...
...
...
...
- Τι είναι αυτό;
- Λέγεται audio book. Είναι βιβλία σε κασσέτα και CD.
- Αααααα αυτό μου θυμίζει τις θεατρικές παραστάσεις που μας ηχογραφούσαν σε κασσέτες στη σχολή τυφλών.
- Καλησπέρα. Ήρθα για καφεδάκι.
- Πάνω στην ώρα που έφτιαχνα και για 'μένα. Έλα μέσα.
- Μέσα στα σκοτάδια φτιάχνεις καφέ;
- Είμαι τυφλή παιδάκι μου τι να το κάνω το φως;
- Right... Κι εγώ ηλίθια.
- Πήγε 5 η ώρα...
- Ε; Πού το κατάλαβες;
- Κοίταξα το ρολόι μου...

- Με τσαντίζει όταν ο κόσμος με ρωτάει πως αντιλαμβάνομαι το ένα και το άλλο.
- Καταρχάς με σένα είναι διαφορετικά, είσαι φίλη μου. Επιπλέον, τώρα που το σκέφτομαι δεν με έχεις ρωτήσει για κάτι τέτοιο ποτέ. Εγώ άρχισα και σε ρωτάω συνέχεια για διάφορα.
- Οκ έχω κι εγώ μία απορία.- Shoot.
- Μπορείς να "δεις" κάποιον αν ψηλαφίσεις το πρόσωπό του; Όπως κάνουν στις ταινίες.
- Όχι. Καταλαβαίνεις κάποια πράγματα αλλά δεν τον "βλέπεις". Δεν ξέρεις πως είναι.
- Τελικά την είχα παρεξηγήσει τη rock μουσική. Είναι πολύ ωραία.
- Σου άρεσε η κασσέτα που σου έγραψα;
- Ναι και έκλαψα πολύ...
- Γιατί;
- Γιατί το "When a Blind Man Cries" μίλησε στην ψυχή μου.
- Τελικά την είχα παρεξηγήσει τη rock μουσική. Είναι πολύ ωραία.
- Σου άρεσε η κασσέτα που σου έγραψα;
- Ναι και έκλαψα πολύ...
- Γιατί;
- Γιατί το "When a Blind Man Cries" μίλησε στην ψυχή μου.

15 comments:
Οντως η Ε. είναι αξιοθαύμαστη..την θυμάμαι με πολύ αγάπη..
Α,ρε..θυμάσαι τι ωραία που είχαμε περάσει εκει πάνω..Δεν μπορούσα να σε αποχωριστώ...
Φιλί!!+ Αγκαλιά
Ήμουν σίγουρη πως θα την θυμόσουν. :0) Έστω και από αυτή τη μικρή συνάντηση που είχατε. Είναι ένα άτομο που αφήνει γερό impact στον άλλο.
Χεχε θυμάμαι πως δεν θυμάμαι. Είχες έρθει για συμπαράσταση εκεί στην ξενιτιά!
Δυστυχώς βέβαια το αμάξι δεν σε πέτυχε... Γμτ...
Όχι απλά αξιοθαύμαστη αλλά μια υπέροχη συμπολίτης μας με άποψη για τα πράγματα. Τους διαλόγους τους βρήκα υπέροχα όμορφους και διδακτικούς για εμάς τους "βλέποντες".
Μια καλησπέρα και απο μένα.
Υ.Σ. τώρα το "μίσος" για το alter ego μου δεν το κατάλαβα.Άκου εκεί να την πατήσει αυτοκίνητο! Α! τελικά εσύ πρέπει να έχεις αιμοβόρα αισθήματα που τα κρύβεις κάτω απο χαμόγελο. :)
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ποστ
από τα καλύτερα που έχω διαβάσει εδώ μέσα
Σ' ευχαριστώ που μ' έκανες
να αναλογιστώ, να βυθιστώ ....
Είσαι γλυκύτατη!
κάτι τέτοια μας θυμίζουν να μην είμαστε άπληστοι και γκρινιάριδες... αλλά θετικοί με τους γύρω μας κι αισιόδοξοι με τον εαυτό μας..
ο πιο θετικος και δυναμικος ανθρωπος που ειχα ποτε συναντησει ηταν ο τυφλος πατερας μιας συμμαθητριας της κορης μου! ηταν το πιο χρησιμο μελος του συλογου γονεων και κηδεμονων...ΗΘΕΛΕ να κανει πραγματα...να ΖΕΙ...
υπεροχη η ιστορια σου γλυκια μου!
καληνυχτα!!!
@ fish bait: την επόμενη φορά ...θα είσαι πάλι εκεί να με γλυτώσεις..???
@ george: μου κάνει πλάκα..γιατί εκείνη την φορά, αν δεν ήταν το fish bait μου..ίσως να μην έγραφα τώρα...!Φιλί για την συμπαράσταση...!
Πολύ γλυκό πόστ. Οντως κάποιοι άνθρωποι βλέπουν με τα μάτια της ψυχής και της καρδιάς στη κυριολεξία.
Συνονόματη φιλιά!!!
george:
Ώντως υπέροχη. :0)
Όσον αφορά τώρα το alter ego σου, κάτι ξέρω για να το λέω. ;-) Να φανταστείς ότι "την τρώω στη μάπα" από τα 5 μου... :P
paranoia:
Σ'ευχαριστώ πολύ paranoia μου για τα ωραία σου λόγια. :**
mr.wrong guy:
+χαμογελάει όλο χαρά και στέλνει φιλί+
equilibrium:
Θετική σκέψη και αισιοδοξία ftw! :0)
Φιλιά!
una mama και μοναδική:
Καλημέρα γλυκιά mama!
Όντως αυτοί οι άνθρωποι είναι πολλές φορές τόσο θετικοί και τόσο γεμάτοι από ενέργεια και "δίνουν μάθημα" ζωής σε όλους μας.
Φιλιά πολλά!
m...ursula:
Τι να κάνω; Εδώ θα είμαι. Έκανα μία φορά τη μαλακία και τώρα είμαι υπεύθυνη για τη ζωή σου (έτσι δεν λένε στις ιστορίες των ιπποτών; :0) ). Άσε που υπάρχει και έλλειψη από βατραχονήσια... :P
./hug :*
δημήτρης:
Σ'ευχαριστώ πολύ Δημήτρη! :0)))))
Διαβάζοντας τα post σου βλέπω που έχει πάει η ευαισθησία που λείπει από μένα (και μερικούς άλλους). Καλά τα πας. Keep walking.
Έχοντας συναναστραφεί το Μάκη, ένα φίλο μου, επί 20 συναπτά έτη, έχω συνηθίσει τόσο πολύ την τυφλότητα που τέτοιες συμπεριφορές αλλά και βοηθητικά μέσα δε με εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα. Επίσης έχω μαζέψει απίστευτες ιστορίες και ατάκες, που δεν είναι της παρούσης. Δύο παρατηρήσεις. Πρώτον, υπάρχουν πάρα πολλά τεχνικά μέσα, όπως προγράμματα ανάγνωσης σε υπολογιστή και κινητά ή παράλληλες εκδόσεις σε κασέτες ή CD, που βοηθούν πολύ την κατάσταση. Επίσης, το μόνο που χρειάζονται ουσιαστικά είναι βολικά πλήκτρα - ο Μακ χρησιμοποιεί υπολογιστή, κινητό, Minidisk, triple deck αρμόνια, πολυκάναλη κονσόλα για τα αρμόνια, δουλεύει σαν τηλεφωνητής στο ΙΚΑ, και το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος να του περιγράψει ΜΙΑ φορά το χειρισμό και αυτό είναι. Πάρα πολλά πράγματα που εμάς μας φαίνονται ασυνήθιστα ή υπερβολικά δύσκολα, για αυτούς είναι απλά συνήθεια, ενώ φαίνεται να έχουν εξασκήσει ΠΑΡΑ πολύ τη μνήμη τους. Δεύτερον, πιστέψτε με, είναι σε θέση να κάνουν μόνοι τους τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε κι εμείς, αρκεί να ασχοληθούν μαζί τους. Κατά συνέπεια δε χρειάζονται λύπηση, και η καλύτερη αντιμετώπιση για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι είναι να τους φέρονται σα να βλέπουν και να ρωτάνε που και που μήπως θέλουν βοήθεια σε κάτι. Σκεφτείτε πως είναι και προσβολή να λες τον άλλο "ανίκανο", όσο καλοπροαίρετος και να είσαι.
Κάτσε να τον πάρω ένα τηλέφωνο τώρα που το σκέφτομαι...
best...
(kai meta paraponiomaste emeis...)
αυτο που με γοητευει σ αυτους τους ανθρωπους ειναι που εμας που υποτιθεται δεν μας λειπει τιποτα,μας βαζουν τα γυαλια..και πολυ τους χαιρομαι!!
καλο βραδυ!!
elerran:
Μιέχ μιέχ!! :0)))))
τίτος:
Εγά πάλι παρόλο που έχω συνηθίσει την τυφλότητα, τα βοηθητικά μέσα με εντυπωσιάζουν πάαααρα πολύ. Γιατί ναι μεν χρησιμοποιούν απίστευτα καλά όσα πράγματα τους επιτρέπει η τεχνολογία, αλλά ακόμα υπάρχουν πολλά που δεν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν λόγο έλειψής της.
Όσον αφορά τώρα το θέμα μνήμης που αναφέρεις, είναι κάτι το μαγικό! Όπως και η διάθεσή τους για να κάνουν πράγματα. Η Ε. μιλάει 4 γλώσσες, παίζει πιάνο, διδάσκει Ιταλικά σε σχολείο, ασχολείται με υπολογιστές και... και... και... και... :0))))
angel vs life:
Είδες;;; Γι'αυτό σου λέω, aaaaaaaaalwaaaaaays looooook on the briiiiiight siiiide of liiiiiiife, tourou, tourou, tourou, tourou :0)
φεγγαραγκαλιές:
Όντως πολλές φορές μας βάζουν τα γυαλιά!
Καλό βράδυ :*
Post a Comment